Hoe zou jij willen dat het heelal eindigt? Aan de ene kant is dat zowat de meest irrelevante vraag die je jezelf maar kunt stellen. Naar alle waarschijnlijkheid heeft het universum nog zó’n lange levensduur voor de boeg dat niet alleen jij, maar ook de mensheid en de aarde allang verdwenen en vergeten zijn tegen de tijd dat die op zijn eind loopt. Toch doet het veel mensen wel iets: het idee dat het heelal ofwel eeuwig blijft uitdijen totdat het één grote, koude leegte is geworden, ofwel op een gegeven moment in elkaar klapt en opnieuw begint.
Waarschijnlijk zouden de meeste mensen uiteindelijk kiezen voor die laatste optie. Oké, in zo’n zogenoemde big crunch wordt alles wat er in het huidige heelal te vinden is stuk geknepen. Mócht er tegen die tijd nog bewijs van ons bestaan zijn, dan zal dat dus onherroepelijk worden vernietigd. Maar daarna kan dan misschien een nieuw heelal ontstaan, en alleen die mogelijkheid is ergens al een prettiger idee dan een universum dat maar blijft bestaan en bestaan, zonder dat er ooit meer iets in gebeurt.
In die zin zou je het goed nieuws kunnen noemen dat Hoang Nhan Luu van het Donostia International Physics Center in Spanje en zijn collega’s nu komen met een scenario waarin het heelal een uiterste houdbaarheidsdatum heeft. ‘Al’ over zo’n 20 miljard jaar zou het in elkaar kunnen klappen.
