-
·
Hoe dodelijk zijn minuscule zwarte gaten?
Het heelal zóú sinds de oerknal kleine zwarte gaten kunnen bevatten. Wat gebeurt er met je als zo’n ding door je heen schiet?
-
·
Leven we in een simulatie? Niet volgens deze natuurkundige
Is alles wat je om je heen ziet echt? Of ben je eigenlijk niets meer dan een figuurtje in een computersimulatie dat dénkt dat het een wezen van vlees en bloed is? Vind je de tweede optie waarschijnlijker dan de eerste, dan wordt het misschien tijd om eens met een psycholoog te gaan praten –…
-
·
Nieuwe deeltjes zoeken met een kernfusiereactor
Je zou een detector naast een fusiereactor kunnen zetten om nieuwe natuurkunde aan het licht te brengen. Maar daar zullen we wel nog even op moeten wachten.
-
·
‘Deze oceaanwerelden bestaan helemaal niet’
Zijn er fikse planeten die voor een groot deel uit water bestaan of maakt een oceaan van magma die onmogelijk?
-
·
Steunharten, schepen en speculaties
Voor verschillende media schreef ik over een innovatief steunhart, de Nederlandse scheepvaartgeschiedenis en een manier om contact te leggen met een parallelle werkelijkheid.
-
·
Hoe beïnvloedt de ruimtetijd de quantumwereld?
Kunnen we met verstrengelde miniklokjes effecten van de relativiteitstheorie op de quantummechanica meten?
-
·
Hoe vind je de ‘onvindbare’ deeltjes waar zwaartekracht uit bestaat?
Bestaat de zwaartekracht uit deeltjes? Zou best kunnen, maar die deeltjes zul je nooit van z’n leven kunnen waarnemen. Dat was althans decennialang de gedachte. Nu meent een groepje natuurkundigen tóch een manier te hebben gevonden.
-
·
Wat meertjes en samenlevingen gemeen hebben
In de nieuwe KIJK: mijn interview met aquatisch ecoloog Marten Scheffer, die voorziet dat onze maatschappij op een kantelpunt afstevent.
-
·
Klapt het heelal ‘al’ over 20 miljard jaar in elkaar?
Volgens drie natuurkundigen heeft ons universum een uiterste houdbaarheidsdatum: over 20 miljard jaar zou het eindigen in een big crunch.
-
·
Van kookwetenschap tot quantumklokjes
Verschenen: het extra dikke winternummer van KIJK, waarvan ik weer eens ouderwets veel pagina’s vulde.