Jaarlijstje: mijn favoriete boeken van 2020

Tijd voor een overzichtje van de beste boeken die ik afgelopen jaar heb gelezen; nieuw en niet per se nieuw.

Favoriete non-fictieboeken verschenen in 2020

Mijn bewondering voor R.I.P. Heelal van New Scientist-collega Ans Hekkenberg, over de manieren waarop het universum kan eindigen, heb ik hier eerder niet onder stoelen of banken gestoken. Daarnaast was ik onder de indruk van De race tegen de schildpad van Marcel Vonk, over gedachte-experimenten uit de natuurkunde.

De race tegen de schildpad

Voor de rest viel de nieuwe oogst terugkijkend wat tegen – althans, het kleine deel daarvan dat ik heb gelezen, natuurlijk. Over het schimmelboek Verweven leven heb ik veel goede dingen gehoord, dus daar hoop ik volgend jaar nog aan toe te komen. Wat bomen ons vertellen, over jaarringonderzoek, leek me ook erg de moeite waard. 

Favoriete non-fictieboeken gelezen in 2020

Vorig jaar was ik er nog in bezig toen ik mijn jaarlijstje schreef, maar toen wist ik al: ‘t Hooge nest van Roxane van Iperen, over hoe het een deels Joodse familie verging tijdens de Tweede Wereldoorlog, is een absolute aanrader.

Story

Verder met veel interesse Story van Robert McKee gelezen, over scriptschrijven. Een van de weinige boeken waarbij ik aan het eind meteen dacht: die ga ik over een tijdje nog eens lezen. (En dan heb ik nog niet eens plannen om een filmscript te schrijven. Maar goed, het boek wordt ook aangeraden als gids voor verhalende journalistiek.)

Favoriete romans gelezen in 2020

Het eerste boek van Robin Hobbs fantasytrilogie The Liveship Traders, Ship of Magic, vond ik erg fijn, deel twee, The Mad Ship, vooral erg langdradig. Het einde doet wel vermoeden dat deel drie wat meer vaart zal hebben – maar ik moet me er even toe zetten daaraan te gaan beginnen.

Een vervolg waar ik veel enthousiaster over ben, is Children of Ruin. Goed, Children of Time vond ik misschien nog ietsje beter – maar dat zal vooral komen doordat ik toen geen idee had aan wat voor soort boek ik precies begon. Hoe dan ook: Adrian Tchaikovsky heeft met Children of Time een knappe mix van herkenbare en nieuwe elementen afgeleverd; precies goed voor een tweede deel. En zijn zoölogen-insteek zorgt sowieso voor bijzondere sciencefiction.

Children of Ruin

Ook was ik blij verrast door Return of the Crimson Guard, het tweede boek van Ian C. Esslemont dat zich in dezelfde wereld afspeelt als de meer-dan-epische reeks The Malazan Book of the Fallen van Steven Erikson. Waar Esslemonts eerste poging, Night of Knives, nog bleef hangen bij ‘aardige aanvulling voor de liefhebber’, kan deze pil zich meten met de boeken van Erikson zelf en voelt hij als een echt belangrijk onderdeel van Het Grote Verhaal.

En heb je dan alleen maar fantasy en sciencefiction gelezen, Jean-Paul? Mmm, bijna wel, ja. Normaal doe ik mijn best af te wisselen tussen genres en bovendien af en toe nog wat ‘echte literatuur’ mee te pikken. Maar met alle corona-ellende dacht ik dit jaar: ik beperk me wel even tot het soort boeken waarvan ik op voorhand weet dat ik er wat mee kan.

Wel las ik ook de historische roman De ommegang, mijn eerste van Jan van Aken, die ik ook van harte kan aanbevelen.

Favoriete strips gelezen in 2020

In moordend tempo ging ik door de eerste twee compendiums (ruim duizend pagina’s elk!) van de reeks Invincible heen. Je zou het moeten omschrijven als een superheldenverhaal – maar goed, dat is Watchmen dan ook. Hoe dan ook, een knap gemaakt verhaal over een ‘onoverwinnelijke’ tiener en tal van andere helden en schurken, zowel aards als buitenaards, dat menselijke momenten moeiteloos afwisselt met het meest brute geweld voorstelbaar en een indrukwekkend aantal verhaallijnen in de lucht weet te houden.

Invincible Compendium One

Verder prima: volume acht en negen van Saga (waarbij het laatste deel me wel nogal, hoe zal ik het zeggen, ontredderd achterliet), Irmina, The Sculptor, De allerlaatste tijger, de Franse reeksen De dagelijkse worsteling en Krasse knarren, het kunstzinnige/verwarrende Het konijn en March, het levensverhaal van het dit jaar overleden zwarte congreslid John Lewis. Ja, qua gelezen strips was 2020 een heel aardig jaar. Qua al het andere not so much.

Lees ook mijn boekenjaarlijstjes van 20192018201720162015 en 2014!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *