Pervez Hoodbhoy
Ik interview geregeld mensen, en dat is over het algemeen een prettige bezigheid, voor zowel mij als degene die tegenover me zit. Ik leer een boel, de geïnterviewde krijgt uitgebreid de kans om over zijn of haar onderzoek of vakgebied te vertellen. Iedereen blij.
Droomkandidaat
Bij de Pakistaanse natuurkundige Pervez Hoodbhoy ging dat anders. We spraken nauwelijks over zijn onderzoek – omdat daar weinig schot in zit. En dat gebrek aan voortgang was niet te wijten aan zijn gebrek aan natuurkundige vaardigheden, maar aan het feit hij zijn onderzoek vanuit huis moet doen, alleen. Hoodbhoy is namelijk persona non grata in zijn thuisland.
Dat laatste maakte dat ik het interview ook niet als ‘prettig’ zou durven omschrijven. Zeker, Hoodbhoy was hoffelijk, welbespraakt, scherp en had alle tijd. Een droomkandidaat, met andere woorden. Maar zijn verhaal over het huidige Pakistan, en hoe hij daar als kritische ‘seculiere moslim’ wordt behandeld, was allesbehalve fijn om te horen. Lees het interview dat eruit voortkwam, eerder gepubliceerd in het Nederlands Tijdschrift voor Natuurkunde, nu op de vernieuwde NTvN-site.
Neergeschoten buurman
Een anekdote, als je het zo mag noemen, die daar niet eens in paste – deels omdat er geen natuurkunde in zat – was dat de buurman van Hoodbhoy plotsklaps op zijn balkon werd neergeschoten. Niemand schoot te hulp, want de buurman in kwestie behoorde tot de Ahmadiyya, een geloofsgemeenschap die in 1974 tot ‘niet-islamitisch’ werd bestempeld (en waar ook de eveneens verketterde Nobelprijswinnaar Abdus Salam toe behoorde). Hoodbhoy trok zich daar dan weer niets van aan en nam de man mee naar het ziekenhuis. Tevergeefs. De buurman overleed op de achterbank van zijn auto.
Nee, dat soort verhalen hoor je meestal niet als je met fysici praat.
Begrijp me trouwens niet verkeerd: ik vond het ontzettend waardevol Hoodbhoy te spreken. Blij dat ik de kans gekregen en gegrepen heb, en zijn verhaal heb kunnen delen met de Nederlandse natuurkundegemeenschap. Maar het was wel een interview met ongemakkelijke stiltes – simpelweg omdat af en toe even niet wist wat ik moest zeggen.
Waardeer dit artikel!
Vond je dit artikel interessant? Met een kleine bijdrage steun je mijn journalistieke werk en help je deze site in de lucht te houden!
Geef een reactie