Moeten we de Einstein Telescope naar Nederland halen?

Gisteren was ik aanwezig bij een presentatie in de Nieuwspoort over de Einstein Telescope (ET) tegenover politici, wetenschappers en mensen uit het bedrijfsleven. De boodschap: deze enorme detector voor zwaartekrachtsgolven moet in Zuid-Limburg gebouwd worden. Lees mijn verslag op de site van De Ingenieur. 

Van krimpregio naar hotspot

Al voordat de eerste detectie van een zwaartekrachtsgolf bekend was gemaakt, schreef ik in KIJK over de mogelijkheid om ET naar hier te halen. Maar nu we zeker weten dat deze golven niet alleen bestaan, maar ook waargenomen kunnen worden, is het enthousiasme voor nieuwe detectors die nog veel gevoeliger zijn dan de huidige generatie natuurlijk flink toegenomen. Zie ook de in 2034 te lanceren ruimtemissie LISA, die steeds concreter wordt.

En moet die Einstein Telescope dan in Limburg komen? Geologisch schijnt het dus allemaal prima te kunnen; daarnaast zit je in goed bereikbaar gebied met veel relevante bedrijven en universiteiten op niet al te grote afstand. En de provincie zelf zou het voorstel naar mijn idee met alle macht moeten ondersteunen. Drieduizend extra banen zijn natuurlijk nooit weg, maar ook zou een gebied dat toch vaak een krimpregio wordt genoemd erdoor veranderen in een technologische hotspot.

Big science

Ook landelijk zou ik zeggen: als het plan ook maar enige kans van slagen heeft, zet er dan groot op in. Qua wetenschap zijn we zeker niet de minste, maar alle big-science-projecten staan ergens anders: kernfusiereactor ITER in Frankrijk, deeltjesversneller LHC in Zwitserland, zwaartekrachtsgolvendetector Virgo in Italië… Hier hebben we eindelijk eens een groots voorstel beet dat blijkbaar bij uitstek geschikt is om binnen onze landsgrenzen gerealiseerd te worden. Lijkt me de moeite waard om daar een serieuze gooi naar te doen.

Zo gaat ‘Verstoppertje spelen met aliens’ eruit zien

Op detailniveau kan er nog een en ander veranderen, maar dit wordt in grote lijnen het omslag van mijn derde boek, Verstoppertje spelen met aliens, dat ik gisteren aankondigde:

Verstoppertje spelen met aliens

Ontwerp: Stef van Zimmeren van Riesenkind.

Heel andere stijl dan De deeltjesdierentuin en De deeltjessafari, maar dat is bewust: die boeken moesten vooral uitstralen ‘don’t panic! Niet zo ingewikkeld als je zou denken!’ Bij een onderwerp als buitenaards leven zullen mensen zich op voorhand een stuk minder laten afschrikken, dus dan mag de cover ook wat minder speels ogen.

Geen UFO

Vervolgens hebben we het over een UFO gehad als hoofdbeeld, maar dat leek mij minder handig; ik zal in het boek op zijn best een paar zinnen wijden aan de mogelijkheid dat aliens hier op aarde geregeld een kijkje komen nemen in vliegende schotels of iets dergelijks. Zoeken naar beschavingen op minstens een aantal lichtjaar afstand, daar gaat het om. Bovendien wil je niet dat het boek in de winkel belandt in de categorie ‘pseudowetenschap’ of ‘complottheorieën’ of iets dergelijks.

Deze cover kan dan wel weer aangezien worden voor die van een sciencefictionboek, maar dat lijkt me dan weer niet zo heel erg: wie SF leuk vindt, zal zeker iets met dit boek kunnen.

Andere gedachten over de cover hoor ik uiteraard graag!

Verstoppertje spelen met aliens verschijnt als alles goed gaat in november. Lees er hier meer over.

Nieuw boek in de maak: ‘Verstoppertje spelen met aliens’

Het staat in de net verspreide najaarscatalogus van uitgeverij Unieboek | Het Spectrum, dus het is officieel: als alles goed gaat, verschijnt in november mijn nieuwe boek!

Ik laat de deeltjes even achter me om me te storten op nieuwe, originele manieren om te zoeken naar intelligente buitenaardse wezens. De semi-definitieve titel luidt Verstoppertje spelen met aliens, maar als iemand nog een briljante vondst heeft, hoor ik het uiteraard graag. (Alles met E.T. erin blijkt alleen niet te mogen. Damn you, Steven Spielberg.)

Lees hier meer over het boek, en houd deze site in de gaten voor updates!

KIJK 7/2017: donkere materie zoeken met GPS en meer

Nu in de winkel: de nieuwe KIJK. Met op pagina 32 mijn rubriekje Far Out, deze keer over hoe je foutjes in de ruimtetijd – een mogelijke oplossing van het donkere-materie-probleem – zou kunnen opsporen met GPS.

Ook van mij: de recensie van de theatrale tour De Lorentz Formule van Teylers Museum (langere versie hier) en het antwoord op de vraag ‘Kunnen we met raketten de zeespiegelstijging tegengaan?’ (Met dank aan Erik Laan.)

KIJK 7/2017

Verder gaat het coververhaal van sterrenkundige Lucas Ellerbroek over de verschillende plannen om mensen naar Mars te sturen, en schreef Marysa van den Berg een interessant artikel over donororganen uit varkens, een onderwerp dat ik zelf ook nog had willen aandragen. Maar ja: you snooze, you lose!

KIJK 7/2017 kost 5,99 in de winkel en is hier online te bestellen (geen verzendkosten).

Mini-supercomputers en planeethoppende microben

Nu in de winkel: het juninummer van de Nederlandse editie van New Scientist. Waarom vertel je ons dat, Jean-Paul? Nou, omdat ik er voor het eerst ooit in sta: ik interviewde sterrenkundige Simon Portegies Zwart over zijn zelfgebouwde mini-supercomputer (ja, dat is een ding) Little Green Machine II. Koop het blad in de winkel of lees het artikel via Blendle. Enneh… ik mag voortaan elk nummer zo’n opinie-interview verzorgen, dus als je nog een wetenschapper met een stevige mening in de aanbieding hebt, laat het me weten!

KIJK 6/2017Ook verschenen: de nieuwe KIJK! Ik schreef zoals altijd de rubriek Far Out (deze keer over leven dat in het TRAPPIST-1-stelsel van planeet naar planeet zou kunnen hoppen), beantwoordde een lezersvraag (‘Word je minder snel oud op een hooggelegen plek?’), recenseerde het boek Echt zwaar en de tentoonstelling Cool Japan, en schreef het tekstje bij de openingsfoto (‘ARM in de knel’). Nummer is te koop in de betere tijdschrifthandel (want je bent natuurlijk maar een crappy tijdschrifthandel als je de KIJK niet op voorraad hebt) of online te bestellen.

Complottheorieën rond CERN in KIJK

Nu in de winkel: KIJK 4/2017! Met daarin van mijn hand het artikel ‘Demonisch deeltjeslab’ in de reeks ‘Complot!’, over de bizarre samenzweringen rond CERN. Ontzettend veel lol beleefd aan het researchen en schrijven; hopelijk ook leuk om te lezen. (Het stuk is los te koop via Blendle.)

Verder van mij: de SHOT ‘Sterren op dieet’ en de ‘Far out’-aflevering ‘Oerend hard’, over een mogelijke manier om te testen of theorieën die stellen dat de lichtsnelheid niet altijd hetzelfde was het bij het rechte eind hebben. (Lees hier de online versie.)

KIJK 4/2017

KIJK 4/2017 kost 5,95 euro en is hier online te bestellen; geen verzendkosten!

Weet E.T. allang dat we er zijn?

Leuk: mijn Volkskrant-artikel over het gevaar van boodschappen sturen naar buitenaardse beschavingen maakt veel los! De nodige tweets, een aantal leuke, inhoudelijke mails van lezers, en bovendien lieten zowel Arnon Grunberg als Sigmund zich er deze week door inspireren. Mooi dat het onderwerp zo aanslaat, want ik ga er komende tijd zeker meer mee doen.

Voor nu nog een deleted scene: onderstaand stukje tekst moest ik schrappen om nog enigszins in de buurt te blijven van het gevraagde aantal woorden. Op zich sta ik nog steeds achter die beslissing – het is een zijspoortje – maar het weglaten van dit fragment roept her en der wel vragen op bij mensen die hebben gehoord dat we continu onze radio- en tv-uitzendingen het heelal in laten lekken. De redenering is dan al gauw: eventuele aliens weten daardoor toch al dat we er zijn, dus met zo’n gerichte boodschap roepen we geen extra gevaar over onszelf af. Dus hierbij alsnog. Continue reading

Kosmische straling versus dictators in Eos

Eos april 2017Nu in het aprilnummer van Eos: het artikel ‘Kosmische straling als wapen tegen dictators’, mijn debuut in dit Vlaamse populairwetenschappelijke tijdschrift.

Wel een kleine correctie. Op een gegeven moment staat er in de tekst: “Volgens sterrenkundigen komen [kosmische stralen] onder meer van supernova-explosies, superzware zwarte gaten die zich in de centra van andere melkwegstelsels volvreten.” Die komma had een “en” moeten zijn. Nu lijkt het alsof supernova’s superzware zwarte gaten zijn – en dat is natuurlijk niet zo; het zijn twee verschillende bronnen voor kosmische straling.